Achtergrond · 10 november 2025 · Coffeeshop Keurmerk (CVIP)
Zelfregulering is pas iets waard als een buitenstaander kan controleren of je je eigen normen naleeft. Dat is het verschil tussen een gedragscode en een keurmerk.
Het Coffeeshop Keurmerk is daarom opgebouwd rond een beoordelingsrichtlijn en een certificatieschema, met onafhankelijke toetsing.
Chronologie
Aanleiding
De branche wordt beoordeeld op incidenten, niet op de dagelijkse praktijk. Zonder toetsbare normen blijft elke discussie met gemeenten een welles-nietes over professionaliteit.
Opzet
Stichting CVIP stelt een beoordelingsrichtlijn en een certificatieschema vast: eisen aan bedrijfsvoering, administratie, personeel, veiligheid en omgeving.
Toezicht
Certificering betekent periodieke audits en de mogelijkheid het certificaat te verliezen. Dat maakt het keurmerk bruikbaar in het gesprek met gemeente en toezichthouder.
Rechtspraak en juridisch kader
Stichting CVIP
Beoordelingsrichtlijn en certificatieschema
De normen zijn openbaar en toetsbaar; certificering gebeurt op basis van audits, niet op basis van zelfverklaring.
Waarom dit ook voor gemeenten relevant is
Een gemeente die op kwaliteit wil sturen, heeft normen nodig die zij kan controleren. Certificering levert die normen — en sluit daarmee direct aan op het alternatief voor maximering: normeren in plaats van een numeriek plafond.
Onze conclusie
Onze conclusie is dat certificering de meest concrete manier is om professionaliteit aantoonbaar te maken.
Het keurmerk vervangt het toezicht van de overheid niet, maar geeft gemeenten wel een toetsbaar aanknopingspunt in plaats van een aanname.