In de discussie hoe de Amsterdamse binnenstad toekomstbestendig gemaakt moet worden voor een ieder die er woont, werkt of anderszins verblijft, blijven keer op keer de pijlen gericht op de aanpak van drug en druggebruik voor verbetering van het leefklimaat.

Was dat voorheen vooral die van het heroïneprobleem en later de “pillen” en cocaïne, de laatste jaren zijn het de coffeeshops waar met de vinger naar gewezen wordt. Met zijn open brief in dagblad het Parool richt Jan Mosselaar zijn pijlen op de blowtoeristen. Zij zouden het Amsterdamse Werelderfgoed verkwanselen door met hun auto,s de Amsterdamse grachten in beslag te nemen daar waar hij zijn tuinstoel wilde neerzetten Met onderstaande open brief reageer ik op zijn open brief;

Wat te doen aan de verontwaardiging van de binnenstadbewoner Jan Mosselaar (zijn open brief 15 juli) dat Amsterdam; “opnieuw haar kilometerslange unieke Werelderfgoed verkwanseld aan al die blagen van blowtoeristen die na de Lockdown weer hun bolides lukraak parkeren op de Amsterdamse grachten en dat zij Amsterdam louter als drugsparadijs beschouwen!”

Wat mij betreft een nogal selectieve verontwaardiging. Want als hij dat Amsterdamse erfgoed zo uniek vindt waarom dan niet de strijd aangaan met al die veel langere kilometers aan koopgoten. Waar voor iedere extra meter winkelruimte alle antieke voorpuien in de binnenstad zijn gesloopt en duizenden bovenwoningen zijn opgeofferd! En hoe de trend te stoppen dat louter uit speculatief oogpunt woningen worden opgekocht. Tot zelfs die van een ander uniek fenomeen van de Amsterdamse woningcorporaties zodat de binnenstad alleen nog maar beschikbaar is voor de rijken.

De verschraling van zowel het unieke publieke domein van de Amsterdamse binnenstad als de diversiteit aan sociale klasse van haar bewoners gaat terug tot de jaren zestig. Het bizarre is dat sindsdien de publieke als politieke mores overheerst (betaalde) seks en drugs de binnenstad “naar de kloten helpen”. En als ik mij nu ook tot die mores beperk heb ik de geschiedenis aan mijn zijde van hoe de Amsterdamse heroïne-epidemie uit de jaren 70 en 80 is aangepakt met het stoppen van de toeloop van verslaafden uit de Bijbelbelt en de rest van Europa. Niet met wapengekletter en morele verontwaardiging maar met het landelijk en Europees bepleiten van het Amsterdamse drugsbeleid van laagdrempelige opvang voor verslaafden, heroïneverstrekking, spuitomruilprojecten, enz.

En nu het, qua gezondheidsrisico en openbare ordebeleid, onvergelijkbare fenomeen van “coffeeshoptoerisme” ook een aanpak vergt op basis van feiten, zoals Amsterdam de enige (hoofd)stad in de wereld is met coffeeshops. Terwijl cannabis wereldwijd, na alcohol het meest populaire genotsmiddel is. (in dat licht zou je dan een enorme overlast in Amsterdam mogen verwachten!).

Nu wereldwijd de legalisering van cannabis volop in beweging is, is met geoefend oog te zien dat de druk aan buitenlandse consumenten op de Amsterdamse coffeeshop aan het afnemen is. Dus Amsterdamse stadhuis; versnel dit proces en promoot wereldwijd de coffeeshop als integraal onderdeel van de legalisatie van cannabis (n.b. dit is nog een oude toezegging aan de gemeenteraad van wijlen burgemeester Patijn!).

Burgemeester Halsem; "ga naar buursteden en bepleit regionaal coffeeshopbeleid"

Burgemeester Halsema; ‘ga naar Amstelveen en andere buursteden en bepleit een regionaal coffeeshopbeleid zodat al die bewoners uit de regio niet afhankelijk zijn van de Amsterdamse coffeeshops’. ‘Kaart in Den Haag het volstrekt onevenwichtige spreidingsbeleid van coffeeshops aan dat Amsterdam niet teveel, maar de rest van Nederland te weinig coffeeshops heeft’. (en in aantal nog steeds jaarlijks afneemt!).

‘Toon politieke moed en overtuig Den Haag dat het experiment van het legaliseren van de achterdeur van coffeeshops een gedrocht is en de resultaten te mager en veel te lang op zich laten wachten!’ ‘Sluit een herenakkoord met de belangrijkste toeleveringsbedrijven voor het beperken van de verkooppunten van smartproducten en cannabisprullaria’.

In plaats van een bekrompen beleid (zoals invoering van het I-criterium zodat toeristen de Amsterdamse coffeeshops niet meer in mogen) moet Amsterdam deze weg inslaan om zowel haar eigen drugsbeleid overeind te houden als een bijdrage te leveren aan de wereldwijde ontwikkeling in de legalisatie van cannabis
En als dit beleid nou ook bevorderlijk is in het terugdringen van de grote - en kleine drugscriminaliteit en het verbeteren van het Amsterdamse Leefklimaat zijn er alleen maar winnaars!

August de Loor

71 jaar geboren en getogen in de binnenstad en 50 jaar straathoekwerker in diezelfde stad